Βackstop: Εκεί που σταμάτησε το Brexit

Είναι η πιο πολυσυζητημένη λέξη στη Βρετανία. Τι ακριβώς σημαίνει και γιατί αναγκάζει τους Βρετανούς να μην φύγουν στις 29 Μαρτίου;
Χρόνος ανάγνωσης: 
11
'
Ιρλανδοί διαμαρτύρονται ενάντια στο Brexit στα σύνορα βόρειας με νότια Ιρλανδία. [Paul Faith/AFP]

Έναν μήνα πριν το επίσημο Brexit, η βρετανίδα πρωθυπουργός Τερέζα Μέι προσπαθεί να αλλάξει τους όρους της συμφωνίας εξόδου που έχει ήδη υπογράψει με την ΕΕ. Σε μία από τις πολλές παράδοξες στιγμές της διαπραγμάτευσης, οι βουλευτές των Συντηρητικών έστειλαν ξανά στις Βρυξέλλες την πρωθυπουργό για να πείσει την ΕΕ να αφαιρεθεί από τη συμφωνία η μεγαλύτερη διαπραγματευτική επιτυχία της κυβέρνησης: το backstop. Είναι η λέξη με την οποία η Μεγάλη Βρετανία κοιμάται και ξυπνάει εδώ και τρεις μήνες. Είναι επίσης ο λόγος για τον οποίον οι Βρετανοί δεν θα μπορέσουν να φύγουν στις 29 Μαρτίου, όπως σκόπευαν.

Με δύο λόγια

Έξι ερωτήσεις για το backstop και το μέλλον του Brexit.
1. Τι είναι backstop;
Ένας μηχανισμός ασφαλείας που προβλέπει ότι τα σύνορα ανάμεσα στην Ιρλανδία και τη Βόρειο Ιρλανδία θα παραμείνουν ανοιχτά μετά το Brexit.
2. Γιατί το σύνορο ανάμεσα σε Βρετανία και ΕΕ είναι απαραίτητο μετά το Brexit;
Γιατί οι κοινοί κανόνες της ενιαίας αγοράς, τελωνειακής ένωσης και ελευθερίας μετακίνησης ισχύουν μόνο για τα κράτη μέλη.
3. Γιατί δεν πρέπει να υπάρχει σύνορο στο νησί της Ιρλανδίας;
Γιατί η Βόρειος Ιρλανδία και η Ιρλανδία έχουν ειδική σχέση η οποία δεν πρέπει να διαταραχθεί.
4. Πώς θα είναι τα σύνορα ΕΕ-Βρετανίας μετά το Brexit;
Πιθανώς χωρίς τελωνειακούς ελέγχους, αφού είναι ο μόνος τρόπος να παραμείνουν ανοιχτά τα σύνορα στη Βόρειο Ιρλανδία.
5. Γιατί κανένας δεν θέλει το backstop;
Οι οπαδοί του Brexit θεωρούν ότι κρατάει τη Βρετανία εντός της τελωνειακής ένωσης. Η ΕΕ φοβάται ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα μείνει σε όσους θεσμούς το εξυπηρετούν από την πίσω πόρτα.
6. Θα γίνει τελικά το Brexit στις 29 Μαρτίου;
Πολύ δύσκολα. Πάμε για τρίμηνη παράταση και βλέπουμε. Η συμφωνία δεν περνάει εξαιτίας του backstop, αλλά στην πραγματικότητα οι βρετανοί βουλευτές το σκέφτονται ακόμη, αν κρίνει κανείς από τον κατακερματισμό των κοινοβουλευτικών δυνάμεων που υποστηρίζουν διαφορετικές εκδοχές της εξόδου.
1. Τι είναι backstop;

Το backstop είναι ένας μηχανισμός ασφαλείας που προβλέπει ότι μετά το Brexit τα σύνορα ανάμεσα στη Βόρειο Ιρλανδία και την Ιρλανδία θα παραμείνουν ανοιχτά. Το σχέδιο είναι εναλλακτικό, και θα ενεργοποιηθεί ως έσχατη λύση, μόνο σε περίπτωση που η Βρετανία και η ΕΕ δεν θα έχουν ειδική σχέση με νέα εμπορική συμφωνία μετά το Brexit. Οι δύο πλευρές έχουν τουλάχιστον δύο χρόνια μπροστά τους, τη λεγόμενη «περίοδο προσαρμογής», για να συναποφασίσουν το μελλοντικό καθεστώς συνύπαρξής τους.

Με όσα προβλέπει η συμφωνία, η Βρετανία θα αποχωρήσει από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς (Κομισιόν, Ευρωκοινοβούλιο κ.λπ.) στις 29 Μαρτίου 2019, και θα μπει σε περίοδο προσαρμογής που θα διαρκέσει τουλάχιστον έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020. Μέχρι τότε, οι κανόνες της ΕΕ θα εξακολουθήσουν να ισχύουν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Δηλαδή η χώρα θα είναι στην τελωνειακή ένωση, την ενιαία αγορά, και θα επιτρέπεται η ελεύθερη μετακίνηση ανθρώπων, κεφαλαίων, υπηρεσιών και προϊόντων. H περίοδος προσαρμογής μπορεί μάλιστα να παραταθεί ή να μετατραπεί σε περίοδο παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ ως πλήρες μέλος.

Στη διάρκεια αυτής της περιόδου, τα δύο μέρη θα διαπραγματευτούν το καθεστώς που θα αντικαταστήσει την ενιαία αγορά και την τελωνειακή ένωση. Αν οι δύο πλευρές δεν συμφωνήσουν, τότε θα ισχύσει αυτομάτως το backstop, δηλαδή η Βρετανία θα αποχωρήσει αλλά δεν θα υπάρχουν σύνορα ανάμεσα στη Βόρειο Ιρλανδία και την Ιρλανδία. Η διασφάλιση για τη μη ύπαρξη συνόρου πρέπει να περιληφθεί ως νομική δέσμευση στη συμφωνία αποχώρησης, πριν αυτή επικυρωθεί από το βρετανικό και το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο.

2. Γιατί το σύνορο ανάμεσα σε Βρετανία και ΕΕ είναι απαραίτητο;

Εφόσον η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Βρετανία χωρίσουν, θα έχουν μεταξύ τους σύνορα. Όπως δηλαδή η ΕΕ έχει σύνορα με χώρες που δεν είναι μέλη της, για παράδειγμα την Αλβανία ή τη Ρωσία.

Τα σύνορα μεταξύ ΕΕ και τρίτων χωρών είναι απαραίτητα, προκειμένου να ισχύει εντός της Ένωσης η ελεύθερη κυκλοφορία προσώπων, αγαθών, υπηρεσιών και κεφαλαίων. Με βάση αυτές τις ελευθερίες λειτουργεί η ενιαία αγορά και η τελωνειακή ένωση. Στην τελωνειακή ένωση οι χώρες-μέλη της ΕΕ συμπεριφέρονται ως ένα κράτος. Όταν ένα προϊόν εισάγεται από μία χώρα εκτός ΕΕ, περνάει από τελωνειακούς ελέγχους προδιαγραφών και του επιβάλλονται δασμοί εισαγωγής. Η διαδικασία αυτή ακολουθείται άπαξ, και κατά κανόνα στη χώρα εισαγωγής. Εφόσον ένα προϊόν εισαχθεί, για παράδειγμα, στην Ολλανδία από την Αργεντινή, μπορεί στη συνέχεια να ταξιδεύει εντός της ΕΕ, χωρίς περαιτέρω ελέγχους και δασμούς.

Εφόσον το Ηνωμένο Βασίλειο φύγει από την Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν θα δεσμεύεται από τους κανόνες και τις προδιαγραφές που ισχύουν για τα 27 κράτη-μέλη. Έτσι, όταν η Ολλανδία θα εισάγει ένα προϊόν από τη Βρετανία, θα πρέπει πρώτον να επιβάλλει δασμούς και δεύτερον να ελέγχει τον τόπο προέλευσης, την τήρηση ευρωπαϊκών προδιαγραφών κ.λπ. Οι έλεγχοι αυτοί γίνονται στα τελωνεία. Το μοναδικό χερσαίο σύνορο μήκους 500 χιλιομέτρων που θα μοιράζονται το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ευρωπαϊκή Ένωση μετά το Brexit βρίσκεται πάνω στο νησί της Ιρλανδίας.

3. Γιατί δεν πρέπει να υπάρχει σύνορο στο νησί της Ιρλανδίας;

Τα πράγματα θα ήταν σχετικά εύκολα, αν θα μπορούσε να υπάρξει σύνορο στην Ιρλανδία. Αυτό όμως δεν μπορεί να συμβεί. Στο νησί της Ιρλανδίας υπάρχουν δύο χώρες. Στο νότιο μέρος βρίσκεται η Ιρλανδία, που ήταν κάποτε μέλος του Ηνωμένου Βασιλείου, αλλά από τις αρχές του περασμένου αιώνα είναι ανεξάρτητο κράτος και από το 1973 μέλος της ΕΕ. Η άλλη χώρα είναι η Βόρειος Ιρλανδία, που εξακολουθεί να ανήκει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στη Βόρειο Ιρλανδία οι μισοί θέλουν να είναι Ιρλανδοί και οι άλλοι μισοί Βρετανοί. Η χώρα έγινε παγκόσμιο case study για τις εθνοτικές της συγκρούσεις, γνωστές ως «Τroubles» («ταραχές») που διάρκεσαν 30 χρόνια, κόστισαν 3.600 ζωές και τερματίστηκαν με τη συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής το 1998.

Ούτε η ΕΕ, ούτε η Βρετανία, ούτε καμία από τις δύο Ιρλανδίες θέλουν σύνορα. Ας φανταστούμε, για παράδειγμα, ότι το Κυπριακό λύνεται σήμερα, και μετά από είκοσι χρόνια, για τεχνικούς λόγους, κάποιος θέλει να επαναφέρει φυλάκια με αστυνομικούς στην πράσινη γραμμή.

Ακόμη και αν δεν υπήρχε το ιστορικό προηγούμενο της εθνοτικής σύγκρουσης ανάμεσα στις δύο κοινότητες της Βορείου Ιρλανδίας, το Brexit θα δημιουργούσε έτσι κι αλλιώς μεγάλες πρακτικές δυσκολίες μεταξύ Ιρλανδίας και Ηνωμένου Βασιλείου. To ⅓ των εξαγωγών της Βορείου Ιρλανδίας πηγαίνει στην Ιρλανδία. Ποιος θέλει να υπάρχουν ξαφνικά δασμοί και έλεγχοι σε αυτά τα προϊόντα;

Επιπλέον, οι κάτοικοι του νησιού μπορούν να ταξιδεύουν ελεύθερα ανάμεσα στις δύο χώρες εδώ και δεκαετίες, πολύ πριν την ΕΟΚ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ελεύθερη μετακίνηση χωρίς ελέγχους διαβατηρίων ισχύει από το 1922. Και μπορεί η Ζώνη Ελεύθερης Μετακίνησης και Συναλλαγών που ισχύει ανάμεσα στις δύο χώρες να μην προέκυψε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά διευκολύνθηκε από αυτήν, και ειδικά από τη δημιουργία της ενιαίας αγοράς, που κατάργησε πλήρως τους εμπορικούς ελέγχους στα σύνορα.

4. Πώς θα είναι τα σύνορα ΕΕ-Βρετανίας μετά το Brexit;

Πώς είναι λοιπόν δυνατόν η Βρετανία να είναι εκτός ΕΕ, να τηρεί δικές της προδιαγραφές, να έχει δικό της σύστημα δασμών, αλλά τα προϊόντα της να μην ελέγχονται όταν εισάγονται στην ΕΕ;

Καταρχάς, η ελεύθερη μετακίνηση στο νησί της Ιρλανδίας δεν πρόκειται να σταματήσει. Έτσι, οι κάτοικοι της ΕΕ θα μπορούν να μπαίνουν στη Βρετανία μέσω Βορείου Ιρλανδίας χωρίς έλεγχο του διαβατηρίου τους. Για παράδειγμα αν κάποιος πετάξει από την Αθήνα στο Μπέλφαστ, θα μπορεί να ταξιδέψει στη συνέχεια στο Λονδίνο χωρίς ελέγχους. Δεν είναι το μόνο παράδοξο. Oι κάτοικοι της Βορείου Ιρλανδίας δικαιούνται να έχουν δύο διαβατήρια: και ιρλανδικό και βρετανικό. Θα είναι δηλαδή Βρετανοί με ευρωπαϊκή ιθαγένεια μετά το Brexit. Όλα αυτά είναι υπενθυμίσεις του πόσο πολύπλοκο και με ανυπέρβλητες αντιφάσεις στους κανονισμούς του θα είναι το Brexit.

Με τα προϊόντα τα πράγματα είναι πιο αυστηρά. Χωρίς δασμούς θα παραβιάζονται οι κανόνες ανταγωνισμού, χωρίς ελέγχους προδιαγραφών στις εισαγωγές από τη Βρετανία η ευρωπαϊκή νομοθεσία δεν θα έχει ισχύ εντός της ΕΕ. Στην αρχή η Τερέζα Μέι πρότεινε οι έλεγχοι των προϊόντων να γίνονται με χρήση έξυπνης τεχνολογίας, χωρίς να υπάρχουν οι κλασικές υποδομές που ξέρουμε για σύνορα (τελωνεία, μπάρες, τελωνειακοί υπάλληλοι, αστυνομικοί κ.λπ.). Οι έλεγχοι θα γίνονται με ψηφιακό μαρκάρισμα των κοντέινερ, εγγραφή επιχειρήσεων σε ειδικούς καταλόγους έμπιστων συνεργατών, κάμερες κ.λπ.

Η ΕΕ δεν πήρε ποτέ στα σοβαρά την πρόταση. Υποστηρίζει από την πρώτη στιγμή ότι πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχουν τελωνειακοί έλεγχοι χωρίς σημεία ελέγχου. Η υψηλή τεχνολογία μπορεί να περιορίσει τους ελέγχους, αλλά θα χρειαστούν και φυσικές υποδομές. Ακόμη και η Νορβηγία, που έχει στενή σχέση με την ΕΕ (συμμετέχει στην ενιαία αγορά, τον προϋπολογισμό της ΕΕ, δέχεται την ελεύθερη μετακίνηση, αλλά είναι εκτός τελωνειακής ένωσης) ελέγχει περίπου 250.000 αυτοκίνητα κάθε χρόνο στο σύνορό της με τη Σουηδία.

Οι Βρυξέλλες πρότειναν λοιπόν οι έλεγχοι των βρετανικών προϊόντων να γίνονται όταν φτάνουν από το νησί της Βρετανίας (πάνω στο οποίο βρίσκονται τα άλλα τρία έθνη του Ηνωμένου Βασιλείου: Αγγλία, Σκωτία, Ουαλία) στο λιμάνι του Μπέλφαστ στη Βόρειο Ιρλανδία. Οι Βρετανοί δεν δέχθηκαν αυτή τη λύση γιατί τα σημεία ελέγχου θα δημιουργούνταν πλέον εντός του Ηνωμένου Βασιλείου. Αυτό θα ισοδυναμούσε με παραμονή της Βορείου Ιρλανδίας στην τελωνειακή ένωση, και επομένως de facto αποχώρησή της από το Ηνωμένο Βασίλειο. Ας φανταστούμε να μην γίνονται τελωνειακοί έλεγχοι στα ελληνοαλβανικά σύνορα, αλλά το τελωνείο της Κακαβιάς να μεταφερθεί στα όρια της Αιτωλοακαρνανίας με την Ήπειρο. Αυτό δεν θα το δεχόταν ποτέ κανείς έλληνας πολιτικός και αντίστοιχο ήταν και το επιχείρημα της Μέι: «Σε τέτοια συμφωνία δεν μπορούσε ποτέ να συναινέσει βρετανός πρωθυπουργός».

Οι Βρετανοί αντιπρότειναν το εξής: Στην απίθανη κατά την άποψή τους περίπτωση που δεν θα υπάρξει εμπορική συμφωνία η οποία θα καταστήσει αχρείαστο το σύνορο στο νησί της Ιρλανδίας, τότε θα παραμείνει σε τελωνειακή ένωση με την ΕΕ ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο. Δηλαδή το backstop ισχύει για ολόκληρη τη χώρα και όχι μόνο για ένα μέρος της.

Οι Βρυξέλλες αρχικά αρνήθηκαν, αφού ανησυχούσαν ότι το backstop για το σύνολο της χώρας θα εξασφάλιζε επ’ αόριστον συμμετοχή στην τελωνειακή ένωση, χωρίς όμως τις υποχρεώσεις που απορρέουν για τα μέλη (π.χ. συμμετοχή στον προϋπολογισμό). Tελικά όμως υποχώρησαν. Είναι η σπουδαιότερη υποχώρησή τους στη διαπραγμάτευση, και πιστώνεται στη Μέι που την διεκδίκησε. Είναι επίσης μία υποχώρηση από την κόκκινη γραμμή της ΕΕ ότι οι τέσσερις ελευθερίες είναι αδιαχώριστες. Αν δηλαδή η Βρετανία δεχτεί την ελεύθερη μετακίνηση προϊόντων θα πρέπει να συμφωνήσει και στην ελεύθερη μετακίνηση, οπότε δεν θα μπορεί να αποφασίζει μονομερώς τον αριθμό ευρωπαίων υπηκόων που θα έρθουν να ζήσουν στη Βρετανία. Με το backstop όμως, η μεταναστευτική πολιτική της Βρετανίας θα είναι εθνική της υπόθεση.

O Ντόναλντ Τουσκ αναρωτιέται στο Τwitter ποιος θα έχει το κουράγιο να παραδεχθεί τη μοναδική λύση (εννοεί την παραμονή τη Βρετανίας στην ΕΕ) εφόσον η συμφωνία είναι απίθανη και κανείς δεν θέλει τη μη συμφωνία.

5. Γιατί κανένας δεν θέλει το Βackstop;

Το backstop μπήκε μεν στη συμφωνία, αλλά δεν αρέσει σε κανέναν.

Πρώτον, δεν αρέσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, γιατί φοβάται ότι η Βρετανία βρίσκει πίσω πόρτα για να παραμείνει μόνο σε όσους θεσμούς την εξυπηρετούν, χωρίς όμως να συμμετέχει στον προϋπολογισμό.

Δεύτερον, δεν αρέσει στους οπαδούς του Brexit, γιατί θεωρούν ότι αν δεν βρεθεί τελικά λύση για αόρατο σύνορο, η Βρετανία θα μείνει στην τελωνειακή ένωση και θα δεσμεύεται από τους κανόνες της. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα έχει δική της τελωνειακή πολιτική και κατά συνέπεια τη δυνατότητα να υπογράφει συμφωνίες με τρίτες χώρες με βάση τους ανταγωνιστικούς δασμούς της. Οι ανεξάρτητες συμφωνίες είναι το κατεξοχήν επιχείρημα των οπαδών του Brexit.

Τρίτον, δεν αρέσει στο υπερσυντηρητικό Κόμμα της Βορείου Ιρλανδίας (DUP) που παρέχει τις απαραίτητες ψήφους ώστε η κυβέρνηση της Μέι να συνεχίζει. Οι Ενωτικοί του DUP υποστηρίζουν το σκληρό Brexit και επιπλέον φοβούνται ότι το backstop, αν τελικά ισχύσει, θα έχει επιπλέον ρυθμίσεις για τη Βόρεια Ιρλανδία, που θα ισοδυναμούν με ειδικό καθεστώς παραμονής και στην ενιαία αγορά.

Tέλος, το backstop δεν αρέσει ούτε στους οπαδούς του remain. Θεωρούν ότι η Βρετανία θα φύγει από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς με μία ασφαλιστική δικλείδα εξαιρετικά αφηρημένη, χωρίς όμως οι δύο πλευρές να έχουν συμφωνήσει τη μελλοντική τους σχέση.

Έτσι, στις 19 Ιανουαρίου, βουλευτές των Συντηρητικών, το DUP και η αντιπολίτευση καταψήφισαν με συντριπτικά ποσοστά τη συμφωνία που έφερε η Μέι. Δέκα μέρες αργότερα, οι συντηρητικοί βουλευτές μαζί με το DUP υπερψήφισαν τροπολογία με την οποίαν εξουσιοδοτούσαν την πρωθυπουργό να επιστρέψει στις Βρυξέλλες, και να εξασφαλίσει «εναλλακτικές ρυθμίσεις» στο θέμα του backstop. Αν και δεν είναι σαφές τι ζητάνε οι Βρετανοί, προφανώς θέλουν να μπει ένα χρονικό περιθώριο στο backstop και να μπορούν να τo εγκαταλείψουν μονομερώς. Με αυτόν τον τρόπο οι βουλευτές θα πειστούν ότι κάποια στιγμή η χώρα θα φύγει πλήρως από την ΕΕ, χωρίς να εξαρτά την απόφασή της από τις Βρυξέλλες.

6. Θα γίνει τελικά το Brexit στις 29 Μαρτίου;

Οι Ευρωπαίοι αντιτάσσουν ότι το backstop μπήκε για να μην υπάρξουν ποτέ σύνορα στη Βόρειο Ιρλανδία. Τι είδους εγγύση είναι αυτή όταν ξέρεις ότι δεν θα ισχύει μονομερώς μετά την πάροδο συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος; «Backstop με χρονικό όριο και δικαίωμα μονομερούς αποχώρησης δεν είναι backstop», δήλωσε ο πρωθυπουργός της Ιρλανδίας Λίο Βαράντκαρ.

Είναι εύκολο να καταφύγει κανείς σε αφορισμούς για το απίθανο εγχείρημα των Βρετανών και τις παλινδρομήσεις στις διαπραγματεύσεις. Η ιστορία της επαναδιαπραγμάτευσης όμως είναι ίσως το πιο κωμικό κεφάλαιο της ιστορίας. Για τους εξής λόγους:

  • Μόνο οι Βρετανοί υποστηρίζουν ότι διαπραγματεύονται. Οι Βρυξέλλες λένε ότι δεν έχουν ανοίξει ξανά τη διαπραγμάτευση, ούτε πρόκειται να το κάνουν.
  • Κανείς δεν περιμένει στα σοβαρά αλλαγή της συμφωνίας, αφού οι δύο πλευρές έδωσαν μάχη επί δύο χρόνια για να καταλήξουν στο backstop. Είναι η σημαντικότερη προϋπόθεση της συμφωνίας, και το αίτημα των Βρετανών ουσιαστικά την ακυρώνει.
  • Η ίδια η πρωθυπουργός διαφωνεί με την επαναδιαπραγμάτευση της συμφωνίας που η ίδια υπέγραψε και στη συνέχεια παρουσίασε στη Βουλή ως προσωπική της επιτυχία. Είναι επίσης παράλογο το γεγονός ότι, προκειμένου να αποφύγει το αδιέξοδο, στήριξε η ίδια την τροπολογία που άλλαζε τη συμφωνία της και μάλιστα υποχρέωσε τους βουλευτές του κόμματός της να την ψηφίσουν ως τη μοναδική λύση.

Η Τερέζα Μέι καλεί με σκωπτικό ύφος τους βουλευτές να καταθέσουν τις προτάσεις τους για τις εναλλακτικές λύσεις σε σχέση με το backstop. Είναι κοινή η αίσθηση ότι ούτε η ίδια η πρωθυπουργός πιστεύει ότι μπορεί να υπάρξουν.

Έτσι, έχουμε φτάσει σε ένα παράδοξο διακύβευμα. Κανένας να μην θέλει το backstop, οι Βρετανοί να δηλώνουν σίγουροι ότι δεν θα χρειαστεί και το Brexit να σταματάει εξαιτίας του.

Στις 12 Μαρτίου η Βουλή θα κληθεί να εγκρίνει ξανά τη συμφωνία της Μέι. Αν δεν το κάνει, στις 13 Μαρτίου θα ψηφίσει για το αν θα αποκλειστεί το ενδεχόμενο μη συμφωνίας. Στις 14 Μαρτίου οι βουλευτές θα αποφασίσουν αν θα ζητηθεί παράταση τριών μηνών από την ΕΕ. Η Μέι θα παλέψει μέχρι και την τελευταία ψήφο για να περάσει τη συμφωνία της. Είναι όμως φοβερά δύσκολο να το πετύχει, αφού η ουσιαστική άρση της απειλής μη συμφωνίας και η δυνατότητα παράτασης δημιουργούν την αίσθηση στους βουλευτές ότι μπορούν να αναβάλουν δύσκολες αποφάσεις.

Το Brexit θα σταματήσει για λίγους μήνες εξαιτίας ενός θεωρητικού μηχανισμού ασφαλείας που δεν θα ενεργοποιηθεί ποτέ, αφού όλοι τον θεωρούν έσχατη λύση. Το backstop είναι στην πρακτικότητα η απόδειξη ότι η Βρετανία δεν είναι έτοιμη για την έξοδο. Αν και το εγχείρημα έχει μεγάλες τεχνικές δυσκολίες, το διακύβευμα παραμένει απλό: μισός αιώνας συνύπαρξης με κανόνες που θεσπίστηκαν και δοκιμάστηκαν σε βάθος χρόνου, δεν μπορεί να σταματήσει ξαφνικά σε ένα βράδυ. Η Βρετανία θα χρειαστεί πολλά χρόνια για να φύγει, και να δοκιμάσει στην πράξη νέους κανόνες. Σε κάποιους κανόνες θα αποτύχει, για κάποιους άλλους οι συνθήκες θα αλλάζουν. Πρέπει δηλαδή να χτίσει εκ νέου όσα δημιούργησε τα τελευταία 45 χρόνια. Είναι μια νέα ένωση με την Ένωση και θα χρειαστούν πολλά χρόνια για να υπάρξει, αν τελικά υπάρξει. Όσοι έλεγαν στον κόσμο ότι Brexit σημαίνει Brexit εδώ και τώρα, είπαν ψέματα τα οποία ενδεχομένως να πίστεψαν και οι ίδιοι.

Είναι δημοσιογράφος. Eργάζεται σε think tank στο Λονδίνο, και παράλληλα αρθρογραφεί σε ελληνικά και βρετανικά μέσα αναλύοντας την πολιτική επικαιρότητα. Από τις εκδόσεις Επίκεντρο κυκλοφορεί το βιβλίο του με τίτλο "Brexit, Ευρώπη και Ελλάδα".

Διαβάστε ακόμα

Σχόλια

Εικόνα Anonymous
2

Σας πείσαμε; Εμείς σας θέλουμε μαζί μας!
Χωρίς τους υποστηρικτές μας
δεν μπορούμε να υπάρχουμε.