Τα διευθυντικά στελέχη «προστατεύουν» τις αποδοχές τους: αυξήσεις για τους ίδιους, μειώσεις για τους πολλούς

Το «τσεκούρι» που πέφτει στους μισθούς του ιδιωτικού τομέα εδώ και χρόνια δεν είναι εξίσου βαρύ για όλους. Όπως αποκαλύπτει η έρευνα του inside story, τα διευθυντικά στελέχη «προστάτευσαν» τις αποδοχές τους, με αποτέλεσμα κατά μέσο όρο να λαμβάνουν 11,2 φορές περισσότερα χρήματα από τους απλούς εργαζόμενους.
Χρόνος ανάγνωσης: 
9
'
[Ale Ventura/Alto Press/PhotoAlto]

«Χωρίς τη μερική απασχόληση και τη μείωση του κατώτατου μισθού, καθώς και τη μεγαλύτερη ευελιξία στον καθορισμό των μισθών σε επιχειρησιακό επίπεδο, η ανεργία θα ήταν σήμερα σε ακόμη υψηλότερα επίπεδα», έγραφε πρόσφατα ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ). Κεντρική του θέση για τα εργασιακά είναι η σύνδεση των μισθών με την παραγωγικότητα, ενώ υποστηρίζει ταυτόχρονα ότι η επιστροφή στο εργασιακό καθεστώς προ του 2009 αποτελεί ουτοπία και ότι «οι ευέλικτες μορφές εργασίας δεν είναι ανάθεμα».

Πράγματι, η σημαντική αύξηση των μερικώς ή εκ περιτροπής απασχολούμενων και των εν γένει υποαπασχολούμενων αλλά και η «ευελιξία» στους μισθούς, στην οποία αναφέρεται ο ΣΕΒ, έχουν συμβάλει στην αναχαίτιση της ανεργίας, ωστόσο αυτή είναι μόνο η μία (μακροοικονομική) όψη του νομίσματος.

Όπως οι μισθοί των απλών υπαλλήλων πρέπει –κατά τον ΣΕΒ– να συνδέονται με την παραγωγικότητα, έτσι θα έπρεπε και αυτοί των διευθυντικών στελεχών να συνδέονται με τις οικονομικές επιδόσεις της εταιρείας που διοικούν

Σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο, η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας που έχει συντελεστεί τα τελευταία χρόνια, έχει οδηγήσει σε κατακόρυφη πτώση των μέσων αποδοχών των μισθωτών και η λεγόμενη «εσωτερική υποτίμηση», που αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της αρχιτεκτονικής των μνημονίων, έχει διαβρώσει σε μεγάλο βαθμό το βιοτικό επίπεδο, οδηγώντας όλο και μεγαλύτερο μέρος του ενεργού πληθυσμού στις τάξεις μίας στρατιάς «εργαζόμενων φτωχών» [το δημοσίευμα του περιοδικού Der Spiegel, στα γερμανικά].

Τι λένε τα νούμερα

Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία από τον ΕΦΚΑ (και το ΙΚΑ προηγουμένως), τον Ιανουάριο του 2017 ο μέσος μισθός (ανεξαρτήτως τύπου απασχόλησης) ήταν στα 956,34 ευρώ (περίπου 760 ευρώ καθαρά). Ακριβώς εννέα χρόνια πριν, τον Ιανουάριο του μακρινού προ-μνημονιακού 2008, το αντίστοιχο ποσό ήταν στα 1.152,79 ευρώ (940 ευρώ κατά προσέγγιση με βάση τις τότε κρατήσεις).

Επίσης, πλέον ο καθαρός κατώτατος μισθός έχει πέσει κάτω και από τα 500 ευρώ (στα 495,25 ευρώ για τους άνω των 25 ετών και στα μόλις 432,75 ευρώ για τους νεότερους). Σύμφωνα δε με τα στοιχεία της Eurostat (EU-SILC), που παρουσιάζει το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ στην ενδιάμεση έκθεσή του, «για το 2015 το 34,7% των εργαζομένων με πλήρη απασχόληση και το 42,13% των εργαζομένων με μερική απασχόληση λαμβάνουν μισθό χαμηλότερο του κατώτατου».

Όλα αυτά βέβαια είναι λίγο έως πολύ γνωστά και χιλιοειπωμένα. Το ερώτημα που δεν έχει απαντηθεί όμως είναι αν αυτό το «τσεκούρι» που έπεσε στους μισθούς ήταν εξίσου βαρύ σε όλους τους απασχολούμενους του ιδιωτικού τομέα ή αν υπήρχαν διαφοροποιήσεις ανά επίπεδο θέσης. Με άλλα λόγια, υπήρχε «ισότητα» στις μειώσεις (ή στις ενδεχόμενες αυξήσεις που μπορεί να δόθηκαν σε κάποιες επιχειρήσεις) ή μήπως για παράδειγμα τα μεγαλοστελέχη των επιχειρήσεων φάνηκαν πιο ανθεκτικά στις περικοπές σε σχέση με τους υπαλλήλους γραφείου, ή το αντίθετο;

Αυτό το ερώτημα θελήσαμε να απαντήσουμε.

Η έρευνα του inside story

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρείχε η Ελληνική Στατιστική Αρχή στο inside story, προκύπτει ότι από το 2011 έως και το 2016 (λόγω αλλαγής στην κωδικοποίηση δεν είναι εφικτή η σύγκριση με παλαιότερα έτη) όλες οι κατηγορίες μισθωτών στον ιδιωτικό τομέα (σε επίπεδο μονοψήφιων ομάδων ατομικών επαγγελμάτων), υπέστησαν μειώσεις, πλην των ανώτερων διευθυντικών και διοικητικών στελεχών, που αντιθέτως είδαν τους μισθούς τους να αυξάνονται.

Βέβαια πρέπει να σημειωθεί ότι με βάση τη στατιστική μεθοδολογία που ακολουθείται, «διευθυντικό» ή «διοικητικό» στέλεχος δεν θεωρείται μόνο ο διευθύνων σύμβουλος ή ο γενικός διευθυντής μίας πολυεθνικής ή ενός ομίλου επιχειρήσεων που απασχολεί εκατοντάδες ανθρώπους, αλλά και ο απλός μάνατζερ σε ένα κατάστημα κινητής τηλεφωνίας με μόλις 5 υφισταμένους ή π.χ. ο διευθυντής ενός μικρού υποκαταστήματος τραπέζης ή του σούπερ μάρκετ της γειτονιάς. Έτσι εξηγούνται οι χαμηλές μηνιαίες καθαρές αποδοχές (σε απόλυτο ποσό) που φαίνεται στον παρακάτω πίνακα να λαμβάνουν, σε σχέση με τις αποδοχές που θα περίμενε κανείς να έχει ένα ανώτερο ή ανώτατο στέλεχος σε μία πολύ μεγάλη επιχείρηση.

Ο μέσος μηνιαίος μισθός* (ευρώ) και η μεταβολή από το 2011-2016
Μονοψήφιο επάγγελμα 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2011-2016
1. Ανώτερα διευθυντικά και διοικητικά στελέχη 1.555,51 1.571,82 1.544,05 1.390,26 1.427,31 1.628,76 4,71%
2. Επαγγελματίες 1.281,09 1.132,16 1.107,58 1.087,63 1.057,50 1.082,23 -15,52%
3. Τεχνικοί και ασκούντες συναφή επαγγέλματα 1.183,36 1.061,20 1.035,97 1.034,89 1.024,10 1.021,26 -13,70%
4. Υπάλληλοι γραφείου 1.073,15 967,26 896,82 868,36 882,25 880,14 -17,99%
5. Απασχολούμενοι στην παροχή υπηρεσιών και πωλητές 887,91 818,81 743,00 737,21 724,79 708,88 -20,16%
6. Ειδικευμένοι γεωργοί, κτηνοτρόφοι, δασοκόμοι και αλιείς 927,58 783,07 621,33 654,19 624,00 636,20 -31,41%
7. Ειδικευμένοι τεχνίτες και ασκούντες συναφή επαγγέλματα 953,98 862,87 805,55 783,81 777,00 773,96 -18,87%
8. Χειριστές βιομηχανικών εγκαταστάσεων, μηχανημάτων και εξοπλισμού και συναρμολογητές (μονταδόροι) 1.078,53 966,84 907,32 890,65 872,92 882,42 -18,18%
9. Ανειδίκευτοι εργάτες, χειρώνακτες και μικροεπαγγελματίες 718,39 651,36 587,62 607,94 615,79 615,33 -14,35%
Πρόσωπα μη δυνάμενα να καταταγούν 1.311,31 1.156,33 1.103,26 1.090,70 1.092,12 1.109,95 -15,36%
ΣΥΝΟΛΟ 1.051,05 954,14 903,23 880,73 865,91 875,05 -16,75%
*Τα στοιχεία αφορούν μηνιαίες καθαρές αποδοχές μισθωτών
Πηγή: Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ)
Ο μέσος εργαζόμενος είδε διψήφια μείωση στις αποδοχές του, ενώ τα διοικητικά στελέχη είχαν αύξηση κατά μέσο όρο 4,71%

Αν εστιάσουμε –με τη βοήθεια του παρακάτω πίνακα– στο μέγεθος της επιχείρησης (υπολογιζόμενο με βάση τον αριθμό των απασχολουμένων), διαπιστώνουμε ότι η αύξηση κατά 4,71% στις μέσες αποδοχές του συνόλου των ανώτερων διευθυντικών και διοικητικών στελεχών στηρίχθηκε στις γενναιόδωρες μισθολογικές αυξήσεις που τους δόθηκαν, σε επιχειρήσεις με προσωπικό από 20 άτομα και πάνω –σε αυτές που απασχολούν από 20 μέχρι 49 άτομα, οι μισθοί αυξήθηκαν κατά 11,79%. Σε επιχειρήσεις από 50 άτομα και πάνω, η αύξηση ήταν σχεδόν διπλάσια (20,2%). Αντίθετα, σε επιχειρήσεις από 11-19 άτομα, οι μηνιαίες καθαρές αποδοχές της συγκεκριμένης επαγγελματικής ομάδας μειώθηκαν κατά 18,22%.

Ο μέσος μηνιαίος μισθός* ανώτερων διευθυντικών και διοικητικών στελεχών (ευρώ) και η μεταβολή από το 2011-2016
Μέγεθος επιχείρησης** 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2011-2016
Έως και 10 άτομα 1.362,86 1.366,73 1.244,42 1.204,66 1.227,25 1.271,22 -6,72%
11 έως 19 άτομα 1.617,56 1.589,16 1.568,65 1.364,25 1.343,01 1.322,92 -18,22%
20 έως 49 άτομα 1.531,53 1.532,54 1.464,56 1.368,95 1.461,39 1.712,03 11,79%
50 ή περισσότερα άτομα 1.652,29 1.641,03 1.678,85 1.465,18 1.565,63 1.985,43 20,16%
Άγνωστος, αλλά πάνω από 10 άτομα 1.636,70 1.619,59 1.464,82 1.318,86 1.266,71 1.423,32 -13,04%
Σύνολο 1.555,51 1.571,82 1.544,05 1.390,26 1.427,31 1.628,76 4,71%
*Τα στοιχεία αφορούν μηνιαίες καθαρές αποδοχές μισθωτών    
**Το μέγεθος επιχείρησης αναφέρεται στην τοπική μονάδα της επιχείρησης. Π.χ. οι υπάλληλοι ενός υποκαταστήματος κινητής τηλεφωνίας απαντούν για τα άτομα που εργάζονται στο υποκατάστημα και όχι στο σύνολο της εταιρείας.
Πηγή: Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ)
Η έρευνα της KPMG

Ωστόσο, σύμφωνα με την έρευνα αποδοχών που διενεργεί τα τελευταία 24 χρόνια η συμβουλευτική εταιρεία KPMG, η οποία εστιάζει κατά κύριο λόγο σε μεγάλες και πολύ μεγάλες επιχειρήσεις και το δείγμα της περιλαμβάνει 174 εταιρείες από έξι διαφορετικούς κλάδους (τραπεζικό, ασφαλιστικό, τεχνολογικό, φαρμακευτικό, καταναλωτικών προϊόντων και λιανικού εμπορίου) οι αποδοχές που συμπιέστηκαν περισσότερο κατά τα χρόνια της κρίσης (2008-2016) ήταν αυτές των μεσαίων και ανώτερων στελεχών (-16% και -9% αντίστοιχα).

Αντιθέτως, οι μισθοί των υπαλλήλων γραφείου, των απασχολούμενων στις πωλήσεις και των στελεχών που δεν ασκούν διευθυντικά καθήκοντα αυξήθηκαν (7%, 9% και 19% αντίστοιχα). Από την άλλη, οι αποδοχές των ανώτατων στελεχών (γενική διεύθυνση) τα τελευταία οχτώ χρόνια παρέμειναν στα ολόιδια επίπεδα.

Σημειώνεται ότι τα στοιχεία όσων συμβουλευτικών διενεργούν έρευνες αποδοχών είναι ενδεικτικά για το δείγμα τους και μόνο, το οποίο συνήθως αποτελείται από την «αφρόκρεμα» των επιχειρήσεων. Ο λόγος είναι πως οι έρευνες αυτές έχουν σκοπό να βοηθήσουν τους πελάτες τους να προσδιορίσουν ποιο ύψος αποδοχών θεωρείται ανταγωνιστικό στην αγορά ανά θέση και ανά επιχειρηματικό κλάδο/τομέα, επομένως δεν είναι υποχρεωμένες να έχουν αντιπροσωπευτικό δείγμα για το σύνολο της οικονομίας, όπου προφανώς τα ποσά των μέσων αποδοχών είναι πολύ χαμηλότερα.

Πάντως, όπως προκύπτει από το παραπάνω διάγραμμα, η ψαλίδα μεταξύ των μέσων μισθών των υπαλλήλων στην βάση της ιεραρχίας και των μέσων αποδοχών των υψηλόβαθμων στελεχών, φαίνεται να έκλεισε οριακά. Σύμφωνα με τα στοιχεία της KPMG για το inside story, το 2008 ένας γενικός διευθυντής έπαιρνε κατά μέσο όρο 232.105 ευρώ το χρόνο ή αλλιώς 11,9 φορές περισσότερα από έναν υπάλληλο γραφείου, ενώ το 2016 η απόκλιση είχε μειωθεί απλά στις 11,2 φορές.

Εξειδικεύοντας το δείγμα

Προκειμένου να εξετάσουμε περαιτέρω τη μισθολογική πρακτική που έχουν ακολουθήσει για τους υπαλλήλους και τα μεγαλοστελέχη τους οι ελληνικές επιχειρήσεις την τελευταία τετραετία, αποφασίσαμε να εξειδικεύσουμε ακόμη περισσότερο το δείγμα, εστιάζοντας στις εισηγμένες που συνθέτουν τον δείκτη υψηλής κεφαλαιοποίησης του Χρηματιστηρίου Αθηνών.

Εστιάσαμε στις 26 εταιρείες του δείκτη υψηλής κεφαλαιοποίησης του Χ.Α.

Από σύνολο 26 εταιρειών, ασχοληθήκαμε με τις 24. Εξαιρέθηκε ο ΑΔΜΗΕ Συμμετοχών, διότι εισήχθη στο Χ.Α. μόλις τον περασμένο Ιούνιο, οπότε δεν υπάρχουν συγκριτικά στοιχεία και η Grivalia, λόγω του πολύ μικρού αριθμού προσωπικού που απασχολεί –μόλις 30 άτομα συνολικά, συμπεριλαμβανομένης και της διοίκησης.

Πρόκειται κατά κύριο λόγο για εύρωστες επιχειρήσεις, που συγκαταλέγονται μεταξύ των μεγαλύτερων εργοδοτών της χώρας μας, καθώς απασχολούν (εντός και εκτός Ελλάδας) πάνω από 181.000 άτομα, ενώ αρκετές από αυτές εκπροσωπούνται και στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΣΕΒ.

Οι 24 εισηγμένες μεγάλης κεφαλαιοποίησης με τις οποίες ασχοληθήκαμε
Aegean Airlines Alpha Bank Attica Bank Coca Cola HBC Eurobank Folli-Follie
Fourlis Συμμετοχών Jumbo Lamda Development Viohalco ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ ΔΕΗ
Εθνική Τράπεζα ΕΛΛΑΚΤΩΡ Ελληνικά Χρηματιστήρια Ελληνικά Πετρέλαια Motor Oil Μυτιληναίος
ΟΛΠ ΟΠΑΠ ΟΤΕ Τράπεζα Πειραιώς Σαράντης Τιτάν

Η αλίευση των στοιχείων αποδείχθηκε ότι δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Χρειάστηκαν δεκάδες ώρες προσεκτικής μελέτης των ετήσιων οικονομικών εκθέσεων, των κοινωνικών απολογισμών, των επεξηγήσεων των θεμάτων ημερήσιας διάταξης και των αποφάσεων των γενικών συνελεύσεων των συγκεκριμένων εισηγμένων, αφού η κρούση μέσω e-mail και τηλεφώνου στέφθηκε με σχεδόν πλήρη αποτυχία.

Ορισμένες εταιρείες απάντησαν πως οι πληροφορίες που ζητήσαμε δεν είναι διαθέσιμες στο κοινό

Τα ερωτήματα που τους απευθύναμε ήταν: τι ποσά έχουν δαπανήσει (σε ετήσια βάση) για μισθοδοσία προσωπικού και ανώτατης διοίκησης την περίοδο 2013-2016, πόσα άτομα απασχολούσαν κάθε έτος και από πόσα στελέχη απαρτίζεται η διοικητική ομάδα. Σκοπός μας ήταν να καταλήξουμε στον μέσο ετήσιο μισθό ανά εργαζόμενο και ανά διευθυντικό στέλεχος σε επίπεδο ομίλου ή μητρικής (ανάλογα την περίπτωση) και να δούμε πώς έχουν εξελιχθεί τα δύο αυτά διαφορετικά ποσά στην πάροδο του χρόνου.

Ενδεικτικό είναι ότι μόνο τέσσερις έστειλαν άμεσα συμπληρωμένο τον σχετικό πίνακα (πρόκειται για τις: Coca-Cola HBC, Fourlis Συμμετοχών, Τιτάν και Τράπεζα Πειραιώς). Κάποιες περιορίστηκαν να μας παραπέμψουν στις ετήσιες οικονομικές εκθέσεις τους, σημειώνοντας μάλιστα ότι «πολιτική της εταιρείας είναι να μην παρέχει κανένα επιπλέον στοιχείο» ή ότι «δεν διαθέτουμε στο κοινό την πληροφορία στη μορφή και ανάλυση που ζητάτε». Άλλες αποκρίθηκαν γραπτώς ή τηλεφωνικώς ότι «δεν διατίθενται δημόσια αυτά τα στοιχεία» (!) και αρκετές ήταν αυτές που δεν μπήκαν καν στον κόπο να αποκριθούν.

Τα βασικά συμπεράσματα

Επειδή το υπολογιστικό φύλλο με τα περισσότερα από 2.500 κελιά που προέκυψαν από τη συγκέντρωση και την επεξεργασία των στοιχείων θα ήταν αν μη τι άλλο κουραστικό για τον αναγνώστη, παρουσιάζουμε τα βασικά μας συμπεράσματα:

  • Οι μισές εταιρείες (12 από τις 24) αύξησαν τους μέσους μικτούς μισθούς των απασχολουμένων τους. Τα ποσοστά κυμαίνονται από 2,4% έως και 33% με τις περισσότερες όμως εξ αυτών (8) να βρίσκονται στο 7% ή πιο κάτω.
  • Από αυτές τις 12, οι 9 αύξησαν σε συγκριτικά πολύ μεγαλύτερο ποσοστό τις αποδοχές των διευθυντικών και διοικητικών τους στελεχών. Για παράδειγμα υπάρχει περίπτωση εταιρείας, όπου ο μέσος ετήσιος μισθός ανά εργαζόμενο αυξήθηκε κατά 6,9% περίπου σε βάθος τετραετίας, αλλά οι μέσες αποδοχές ανά διευθυντικό στέλεχος εκτοξεύτηκαν 62% υψηλότερα.
  • Από τις υπόλοιπες 12 του συνόλου, που προέβησαν σε μειώσεις των μέσων μισθών/απασχολούμενο, μόνο οι τρεις μείωσαν και τις αποδοχές των μεγαλοστελεχών τους.
  • Εξίσου λίγες (3) είναι και οι εταιρείες που, ενώ έριξαν τις απολαβές των διευθυντικών και διοικητικών στελεχών τους, αύξησαν τις μέσες αποδοχές του συνολικού προσωπικού.
  • Οι εταιρείες που αύξησαν τις αποδοχές των διευθυντικών τους στελεχών είναι περισσότερες από αυτές που αύξησαν τις μέσες αποδοχές όλου του προσωπικού (15 έναντι 12, αντίστοιχα).
  • Από τις 24 εταιρείες που εξετάσαμε, μόνο για τις 11 μπορέσαμε να βρούμε το ακριβές ή έστω ένα κατά προσέγγιση ποσό που έλαβε ως συνολική αμοιβή ο επικεφαλής (για όλα τα έτη ή έστω για ένα μόνο). Μεταξύ αυτών ήταν οι τέσσερις συστημικές τράπεζες, η ΔΕΗ, δύο εταιρείες που είναι εισηγμένες και σε κάποια ξένη αγορά οπότε δημοσιεύουν πολύ πιο λεπτομερή στοιχεία και πληροφορίες, μία που δημοσιεύει ξεχωριστά τις αμοιβές των εκτελεστικών μελών του Δ.Σ. (όπου το μόνο εκτελεστικό μέλος είναι ο CEO) και άλλες τρεις που έχουν εκδώσει ενημερωτικά δελτία λόγω Αύξησης Μετοχικού Κεφαλαίου ή συγχώνευσης, όπου αναφέρονται αναλυτικά οι αμοιβές και τα οφέλη που αποκόμισαν τα διοικητικά τους στελέχη.
  • Σε αυτές τις 11 εταιρείες, η ψαλίδα των αποδοχών του εκτελεστικού προέδρου ή/και του διευθύνοντος συμβούλου σε σχέση με τις μέσες μικτές αποδοχές ενός εργαζόμενου στις περισσότερες περιπτώσεις άνοιξε ή παρέμεινε στα ίδια επίπεδα, με πιο κραυγαλέα την περίπτωση ενός εκτελεστικού προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου (και μετόχου) ο οποίος το 2016 είχε λάβει 178 φορές περισσότερα από τον μέσο υπάλληλο στον όμιλό του.
  • Στις 24 εταιρείες που εξετάσαμε, οι μέσες αποδοχές ανά εργαζόμενο (εντός και εκτός Ελλάδας –δεν διατίθεται στοιχεία μισθοδοσίας και απασχολουμένων ανά τόπο εργασίας) κυμαίνονταν το 2016 από 16.240 ευρώ το χρόνο έως και 86.500 ευρώ, με την πλειονότητα πέριξ του εύρους των 20.000-40.000 ευρώ το χρόνο. Οι μέσες αποδοχές ανά διευθυντικό στέλεχος ξεκινούν γύρω στα 100.000 ευρώ και μπορεί να ξεπεράσουν ακόμη και το 1 εκατομμύριο ευρώ, ανάλογα την εταιρεία και τον κλάδο, με τους περισσότερους να βρίσκονται στην κλίμακα των 250.000-350.000 ευρώ ετησίως.

Όπως οι μισθοί των απλών υπαλλήλων πρέπει κατά τον ΣΕΒ να συνδέονται με την παραγωγικότητα, έτσι θα πρέπει και οι αποδοχές των διευθυντικών και διοικητικών στελεχών να συνδέονται με τις οικονομικές επιδόσεις της εταιρείας που διοικούν. Εξάλλου στις περισσότερες περιπτώσεις, οι αποδοχές τους αποτελούνται και από ένα μεταβλητό μέρος, που είναι συνάρτηση της πορείας των οικονομικών μεγεθών της εταιρείας και των στόχων που έχουν τεθεί. Ωστόσο αυτό δεν αποτελεί αντικείμενο του σημερινού ρεπορτάζ, αλλά των γενικών συνελεύσεων των μετόχων, οι οποίες καλούνται να εγκρίνουν τις αμοιβές και αποδοχές των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου και τις συμβάσεις εργασίας των διευθυντικών στελεχών.

Σπούδασε κατά λάθος Οικονομική Επιστήμη στην ΑΣΟΕΕ και το 2004 ξεκίνησε να εργάζεται ως οικονομικός συντάκτης στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία. Το 2010 δημιούργησε την πρώτη αντιγραφή του σατιρικού Τhe Onion, στην Ελλάδα. Παραμένει στον χώρο των ηλεκτρονικών ΜΜΕ. Είναι ανορθόγραφη.

Διαβάστε ακόμα

Σχόλια

Εικόνα Anonymous
gplus

Σας πείσαμε; Εμείς σας θέλουμε μαζί μας!
Χωρίς τους υποστηρικτές μας
δεν μπορούμε να υπάρχουμε.