25 χρόνια δημόσια έργα

Παρουσιάζουμε τη συνέχεια της απόρρητης εισήγησης της Επιτροπής Ανταγωνισμού για τα δημόσια έργα στην Ελλάδα. Πώς γίνονταν οι συνεννοήσεις ανάμεσα στους κατασκευαστές για το μοίρασμα των έργων; Το inside story μπαίνει στα άδυτα του κλάδου μέσα από πληροφορίες, διαπιστώσεις και καταθέσεις δεκάδων μαρτύρων, που περιλαμβάνονται στην ογκώδη έρευνα της Επιτροπής.
Χρόνος ανάγνωσης: 
16
'
[Gerasimos Domenikos/FOSPHOTOS]

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας που έκανε η Επιτροπή Ανταγωνισμού, στις αρχές της δεκαετίας του 1980 δεν υπάρχει κεντρική οργάνωση ούτε συντονισμός ως προς τις συνεννοήσεις μεταξύ των εκπροσώπων των κατασκευαστικών εταιρειών για το μοίρασμα των έργων.

Πώς γίνονταν οι συνεννοήσεις

Όμως υπάρχουν μεμονωμένες περιπτώσεις συνεννοήσεων που σχετίζονται με τη φύση του έργου και τη γεωγραφική του θέση. Στις περιπτώσεις αυτές επιλέγεται εκ των προτέρων ο ανάδοχος, μέσα από τη συμφωνία για τον προσδιορισμό της έκπτωσης που θα δώσει ο ίδιος και οι λοιποί συμμετέχοντες στο διαγωνισμό. Η έκπτωση που έδινε ο μειοδότης ήταν λοιπόν προσυμφωνημένη, ώστε να μην “μπαίνει μέσα”, δηλαδή να μπορεί να κατασκευάζει το έργο χωρίς ζημιά και να περισσεύουν χρήματα για τους άλλους συμμετέχοντες. Σε κάποιες περιπτώσεις χρήματα έπαιρναν και μη συμμετέχοντες στο διαγωνισμό, απλά και μόνο για να μην κάνουν προσφυγές και καθυστερεί η κατασκευή του έργου. Υπάρχουν ακόμα και περιπτώσεις που συμφωνείται κάποιοι ενδιαφερόμενοι να μην υποβάλουν προσφορές.

Ένας μάρτυρας αναφέρει: «Είθισται οι εμπλεκόμενοι να προσεγγίζουν κατά περίπτωση και τυχόν πρωτοεμφανιζόμενες επιχειρήσεις, οι οποίες θα εδύναντο να διεκδικήσουν με αξιώσεις συγκεκριμένο έργο, με στόχο να καταστούν και αυτές κοινωνοί της εκάστοτε συμφωνίας και να αποφεύγεται ο κίνδυνος αποσταθεροποίησής της».

O ίδιος υποστηρίζει ότι για τη διασφάλιση των συμφωνιών μεταξύ των εμπλεκομένων συνηθιζόταν οι προσυμφωνηθέντες ανάδοχοι να παρέχουν εγγυήσεις με τη μορφή λευκών επιταγών στις εταιρείες που προσυμφωνούσαν να μην μειοδοτήσουν στο διαγωνισμό. Προκύπτει ότι υπήρχε και θεματοφύλακας στην ιστορία, ο οποίος κρατούσε τις επιταγές. Σε άλλη περίπτωση οι επιταγές φυλάσσονταν σε θυρίδα προκειμένου να να εισπραχθούν στην περίπτωση παραβίασης της συμφωνίας.

Θέλεις να συνεχίσεις; Γίνε τώρα συνδρομητής

Eίσαι ήδη συνδρομητής; Συνδέσου εδώ

Eπίλεξε συνδρομή

Η ανεξάρτητη ερευνητική δημοσιογραφία, χωρίς διαφημίσεις, απαιτεί χρόνο, χρήματα και κόπο.
Πιστεύουμε όμως οτι αυτός είναι ο μόνος δρόμος, και ελπίζουμε να μοιράζεσαι την οπτική μας.

Ετήσια

€60 ανά έτος Γράψου τώρα
Κερδίζεις €12

Μηνιαία

€6 ανά μήνα Γράψου τώρα

Αν όλοι όσοι διάβαζαν τα άρθρα μας, μας στήριζαν το μέλλον μας θα ήταν ασφαλέστερο.

Θέλεις να γνωριστούμε καλύτερα πρώτα;

Γράψου εδώ για να σου στέλνουμε ένα επιλεγμένο άρθρο την εβδομάδα δωρεάν.

Σας πείσαμε; Εμείς σας θέλουμε μαζί μας!
Χωρίς τους υποστηρικτές μας
δεν μπορούμε να υπάρχουμε.